Yönetmen: Andrei Tarkovski / Yapım Yılı: 1966 / Süresi: 205 dakika / Dili: Rusça / Renk: Siyah-beyaz, Renkli Senaryo: Andrei Tarkovski, Andrei Konçalovski / Müzik: Vyaçeslav Ovçinnikov / Görüntü Yönetmeni: Vadim Yusov

OYUNCULAR: Anatoli Solonitsin, Ivan Lapikov, Nikolai Grinko, Nikolai Sergeyev, Nikolai Burlyayev, Irma Raush

Sinopsis

Andrei Rublev yedi bölümden ve ana filmle gevşek bir şekilde ilintili bir prolog ve epilogdan oluşuyor. Ana film yaşamının çeşitli bölümleri boyunca büyük ikon ressamının hayatını anlatıyor. Filmin arkaplanını 15. yüzyıl Rusyası oluşturuyor. Bu dönem çalkantılarla dolu ve rakip prenslerin mücadeleleri ve Tatar işgalleri bu dönemi karakterize ediyor.

Prolog: Filmin prolog bölümü bir sıcak hava balonu gezisi için hazırlıkları gösteriyor. Balon bir kilisenin çatısından havalanır ve altında balona bağlanmış olan Yefim isimli bir adam vardır. Adam havadan gördüğü manzaradan büyük keyif duyar ama balonun yere çakılmasını önleyemez. Yefim birkaç yaratıcı karakterin ilkidir, umutları kolaylıkla suya düşen cüretkâr hayalperesti temsil eder.

Soytarı, Yaz 1400: Andrei (Anatoly Solonitsyn), Danil (Nikolai Grinko) ve Kirill (Ivan Lapikov) iş arayan gezici keşişlerdir. Her üçü de farklı yaratıcı karakterleri temsil eder. Andrei gözlemcidir, insanlardaki iyiyi arayan ve korkutmak değil esin vermek isteyen hümanist bir sanatçıdır. Danil içe kapanmıştır ve yaratıcılığa kendini-gerçekleştirme kadar meyilli değildir. Kirill yetenekten yoksundur ama ünlü olmak için çaba harcar. Kıskançtır, bilgiçtir, çok zeki ve kavrayışlıdır. Bu üç keşiş uzun yıllar yaşadıkları Andronikov Manastırından henüz ayrılmışlardır. Sağanak yağarken bir çiftlik ambarına sığınırlar. Burada bir soytarı (Rolan Bykov) grup köylüyü eğlendirmektedir. Soytarı sivri dilli ve müstehzi bir devlet düşmanıdır. Hayatını, sert ve ağza alınmaz toplumsal yorumlarıyla ve Boyarlar’la dalga geçerek kazanmaktadır. Bir süre sonra bir grup asker tarafından yakalanır ve fena halde hırpalanır.

Yunanlı Theopanes, Yaz-Kış-Bahar-Yaz 1405-1406: Üç keşiş Andronikov Manastırı’na geri dönmüştür. Yunanlı Theophanes (Nikolai Sergeyev) Moskova’daki Müjde Katedrali’nin resimlerle süslenmesinde kendisine yardım etmesi için Andrei’ye bir haberci yollar. Yunanlı Theophanes bilinen bir sanatçıdır, sinizmi ve düş kırıklığı içerisinde sanatı daha çok bir zanaat ve sıkıcı bir iş olarak görmektedir. Hem Danil hem de Kirill, Andrei’nin gördüğü bu takdir karşısında bozulurlar. Danil Andrei’ye eşlik etmeyi reddeder, ama ona iyi dileklerde bulunur. Kirill kıskançlık ve büyük bir öfke içindedir ve manastırı din dışı dünya için terkeder. Andrei çırağı Foma (Mikhail Kononov) ile Moskova’ya doğru yola çıkar. Foma bir diğer yaratıcı karakterdir, içsel ikilemleri olmayan pratik kafalı ticarî sanatçıyı temsil eder. Ama yine de Andrei ile iyi geçinecek kadar derin düşüncelidir.

Tatil, 1408: Bir gece yürüyüşü sırasında Andrei bir grup çıplak paganla karşılaşır. Kutlamalarında tensel zevkler ve şehvet vardır. Andrei gördüğü ritüellerden etkilenir. Bu sırada paganlar tarafından yakalanarak bir çarmıha bağlanır ve sabah olunca suda boğulmakla tehdit edilir. Marfa adında, üzerinde yalnızca pelerini olan bir kadın (Nelly

Snegina) Andrei’ye yaklaşır. Üzerindeki pelerini yere atar, Andrei&yi öper ve onu serbest bırakır. Ertesi sabah Andrei bir kayıkla bölgeden uzaklaşırken, bir grup asker paganları kıstırır. Marfa nehre doğru koşarak kaçmaya çalışır ve Andrei’nin kayığının yanına kadar yüzerek uzaklaşır. Andrei onu görmezden gelir.

Hesap Günü, Yaz 1408: Andrei ve Danil Vladimir’de bir kilisenin süslemesinde çalışmaktadırlar. Andrei’nin kendine ilişkin şüphelerinden dolayı aylardan beri iş ilerlelemektedir. Danil’e kendi resimlerinden tiksindiğini ve insanları korkutmak istemediği için Hesap Günü gibi bir konu üzerinde resim yapamadığını söyler. Vardığı sonuç bir sanatçının işi için gereken zihinsel dinginliğini kaybetmiş olduğudur. Büyük Prens için çalıştığı zamanı bir geri dönüşle hatırlar. Kendisini hoşnutsuz eden zanaatçıların gözlerini çıkartmıştır. Geridönüş bittiğinde meczup bir kadın olan Durochka (Irma Raush) kiliseden içeri girer. Onun akıldan yoksunluğu ve masumiyeti Andrea’nın zihninde bir şölen resmi yapma fikri uyandırır.

Saldırı, Sonbahar 1408: Büyük Prens Litvanya’dayken, Büyük Prens’in kardeşi ve bir grup Tatar Vladimir’e saldırır. İşgal ve bunun sonucundaki katliam ayrıntılı bir şekilde gösterilir. Ünlü sahnelerden birinde bir mızrak saplanan bir atın merdivenlerden düşüşü görülür. Bir diğer ünlü sahne yakılan bir ineği gösterir. Tatarlar kiliseye girerler. Andrei bir Rus’u öldürerek Durochka’ya tecavüz etmesini önler. Bu olaydan sarsılan Andrei kendinden şüpheye düşer ve resim yapmayı bırakarak sessizlik yemini eder.

Hayırseverlik, Kış 1412: Andrei bir kez daha Andronikov Manastırı’ndadır. Ne resim yapmakta ne de konuşmaktadır ve Durochka’yı yanında tutmaktadır. Yıllardır ortada görünmeyen Kirill çıkagelir ve içeri alınmasını ister. Başkeşiş onun geri dönmesine izin verir ama Kutsal Kitabı onbeş kez yazmasını şart koşar. Bir gün Tatarlar yolculukları sırasında manastırda dururlar. Tatarlardan biri Durochk’yı sekizinci karısı olarak yanında götürür.

Çan yapımı, Bahar-Yaz-Kış-Bahar 1423-1424: Bir çan yapımına tanık olduğunda Andrei’nin yaşamı altüst olur. Çan yapımcısı ölmüştür. Oğlu Boriska (Nikolai Burlyayev) adamlara yalan söyleyerek çan yapmanın sırrını bildiğini söyler. Boriska bir diğer yaratıcı karakterdir. Kendi öneminin ve elindeki işin zorluğunun farkındadır. Doğal yetenek ve saf inancın bileşimiyle yaratabilme yeteneği vardır.

Boriska çukurun kazılması, kilin seçilmesi, kalıbın yapılması, fırınların yakılması ve çanın yukarı çekilmesi sırasında talimatlar verir. Ve açılış töreni sırasında çanın kusursuz bir şekilde çalması üzerine gözyaşları içerisinde olduğu yere yığılır. Töreni izleyen Andrei sessizlik yeminini bozar ve çocuğa birlikte gitmeleri gerektiğini söyler: “Sen çan yapacaksın ve ben ikonlar yapacağım.”

Epilog filmin tek renkli olan bölümüdür. Bu bölümde Andrei Rublev’in çeşitli ikonlarından ayrıntılar gösterilir. Son sahnede ikonlar soluklaşırken yağmur sırasında bir nehirdeki dört at belirir.