Galileo Galilei'nin 1610'da teleskobuyla keşfetmesinden bu yana Satürn'ün halkaları gökbilimcilerin kafasını karıştırmayı sürdürüyor. Voyager 1 ve Voyager 2 uzay gemilerinin 1980'lerdeki ayrıntılı çalışmaları sadece halkaların gizemini artırmaya yaradı.

Satürn'ün çevresinde, milyarlarca buz ve kaya parçacığından oluşan binlerce halka bulunuyor. Parçacıkların büyüklükleri şeker taneciğinden bir ev büyüklüğüne kadar değişiyor. Halkaların, gezegene ulaşmadan parçalanan kuyruklu yıldızların, asteroidlerin veya parçalanmış ayların parçaları olduğuna inanılıyor. Herbir halka gezegenin çevresinde farklı bir hızla dönüyor.

Güneş sistemindeki diğer üç gaz gezegeni olan Jüpiter, Uranüs ve Neptün'ün de çevrelerinde dönen halkaları bulunmakla birlikte Satürn'ün halkaları bunlar içerisinde en büyük ve en görkemli olanı. Kalınlıkları büyük ölçüde birkaç yüz metreyi geçmeyen halkalar, gezegen atmosferinin bulut tabakalarının çok az üzerinden başlayıp, Satürn'ün merkezinden 480.000 kilometre uzaklığa kadar yayılırlar.