Büyük Proleter Kültür Devrimi, ya da daha genel olarak bilinen adıyla Kültür Devrimi, Çin'de 1966 - 1976 yılları arasında yaşanan sosyo-politik bir hareket. Dönemin Çin Komünist Partisi Genel Başkanı Mao Zedung tarafından başlatılan bu hareketin amacı Çin toplumundan kapitalist, geleneksel ve kültürel unsurları temizleyerek ülkedeki komünizmi güçlendirmek ve parti içerisinde Maocu ortodoksiyi yerleşik kılmaktı. Bu devrim, 1957-1960 yılları arasında uygulanan İleriye Doğru Büyük Sıçrama stratejisinin büyük başarısızlığından sonra Mao'nun ülke içerisinde tekrar güçlenişine işaret ediyordu.

Kültür Devrimi 1966 Mayısında başladı. Mao'ya göre burjuva unsurlar devletin ve toplumun içerisine sızarak ülkeye kapitalizmi getirmeyi hedefliyorlardı. Mao bu "revizyonistler"in kuvvetli bir sınıf mücadelesi ile bertaraf edilmesi gerektiğini söylüyordu. Mao'nun bu çağrısı Çinli gençler arasında yankı buldu ve bütün ülkede Kızıl Muhafız grupları oluşturuldu. Hareket ordu, şehirli işçiler ve Komünist Parti önderliği arasında yayıldı. Toplumun her kesiminde yaygın fraksiyon mücadeleleri yaşandı.

Bu dönemde, üst parti yönetiminde çok sayıda kıdemli yönetici "kapitalist yol"a yönelmekle suçlanarak tasfiye edildi ve Mao kültü inanılmaz boyutlara ulaştı. Bütün ülkede yaşanan şiddetli fraksiyon mücadeleleri sırasında milyonlarca insan eziyet gördü. Bu insanlar toplum önünde aşağılamalar, keyfi mahkumiyetler, işkence, sürekli tacizler ve mallara el konulması gibi birçok kötü muamaleye maruz kaldı. Bu arada tarihi eserler tahrip edildi. Kültürel ve dini mekanlar yağmalandı.

1967'de işçi sınıfı kendi taleplerini dile getirerek mücadele alanına çıktı. Ocak 1967'de Şanghay'da güçlü bir grev hareketi yaşandı. Sonraki iki yıl boyunca ülkenin her tarafında işçiler kendi taleleri etrafında greve çıktılar. Bağımsız işçi mücadelesinin yoğunlaşması ve giderek derinleşen kaos sonucunda Mao Kültür Devrimi'ni sona erdirmeye karar verdi. Zaten çok sayıda yönetici görevlerinden alınmıştı, artık görev tamamlanmıştı. Ancak "Kültür Devrimi" Mao'ya rağmen bitmedi. 1967'de ülkenin birçok yerinde oldukça kanlı çatışmalar sürüyordu.

1967'de Mao istikrarı sağlayabilecek tek güç olan orduya döndü. Kızıl Muhafız örgütlenmesinin yerine hızla Yerel Devrimci Komiteler kurulmaya başlandı. Bu Komiteler ordunun denetimi altındaydı ve kuruldukları yerlerde Kültür Devrimi'nin bittiğini belirtiyorlardı. Ama ordu iktidardan pay ve Kültür Devrimi boyunca görevlerinden alınmış olan bürokratların görevlerine geri gelmesini istiyordu.

Bir çok ilde garnizon komutanları vali olarak atandılar ve öğrenci gösterilerine ateş açarak cevap verdiler. Yeni yönetim Mao'nun da desteği ile Kızıl Muhafız gruplarını dağıtmaya başladı. Kızıl Muhafız gençler zorla kırsal alanlara gönderiliyordu. Yedi yıllık bir süre içinde 12 ila 18 milyon arasında gencin zorla kırsal alanlara gönderildiği tahmin ediliyor.

1968 yılı boyunca Kızıl Muhafız grupları direnmeye devam ettiler. Silah biriktirdiler, silahlı ayaklanmaklar örgütlediler, gerilla savaşları başlattılar. Ama bunlar birbirlerinden kopuk mücadelelerdi. 1969 Nisan ayında Kültür Devrimi resmen bitti ve 1969'un sonunda tüm muhalefet ezildi.

Bürokrasi arasındaki iktidar savaşı yedi yıl daha sürdü ve sonunda Mao, 1976 yılında ölene kadar iktidarda kalsa bile, gerçekte bütün gücünü kaybetti.