riz var diye ortalık yıkılıyor. Herkes büyük bir telaş içinde, kıyamet günü dehşetiyle borsalardaki düşüşleri izliyor. Parası olanların krizi bu. Olmayanlar ise zaten herdaim kriz içinde. Hem de yüzlerce yıldır. İşte Galip Paşa'nın aşağıda okuyacağınız şiiri bunu fazlasıyla kanıtlıyor. Krizi parası olanlar düşünsün. Karacaoğlan'ın dediği gibi "Harami var deyu korku salarlar, benim ipek yüklü kervanım mı var?"

Bu arada, 19. yüzyıl şairlerinden Galip Paşa manzum mizahî şiirleriyle tanınıyor. Kastamonu köylüsünün diline benzetilerek yazılmaya çalışılmış olan bu komik şiirler bir bakıma ortaoyunundaki Kastamonulu Himmet'in ağzından söylenen gazeller gibi...

***

Koycek bize gardaş duman atdurdu züğürtlük
Kokden pılıyu pırtıyu satdurdu züğürtlük

Zarraflar inanmaz asunaflar söze ganmaz
Çok kimseyü gahr ile zıbartdurdu züğürtlük

Çanlardı çeğem zengün iken çan gibi emme
Suncu dayu ağzumı gapatdurdu züğürtlük

Zalt ben mü ya Gastammanulu da cıbır oldu
Dünyayu birübirüne gatdurdu züğürtlük

Bakkal gasap ekmekcü zokakda benü gozler
Taşra çıhaman damda gapatdurdu züğürtlük

Gurtara Çalab alayumuz gasdu gavurdu
Mal goymadu herkesde top atdurdu züğürtlük

Gaalüb ne oküz galdu ne dombay ne bi eşşek
Kokden pıluyu pırtuyu satdurdu züğürtlük

 

Sözcükler:

Koycek: köycek, köyün bütününü. Kokten: kökten, tümüyle, ne varsa. Zarraflar: Sarraflar. Asunaflar: esnaflar. Ganmaz: kanmaz, inanmaz. Gahr: kahr, üzüntü. Suncu: şimdi. Gapatdurdu: kapattırdı. Zalt: salt, sadece, yalnız. Cıbır: parasız, çıplak. Zokak: sokak. Gozler: gözler. Alayumuz: alayımız, hepimiz. Gasdı gavurdu: kastı kavurdu, mahvetti. Galdu: kaldı. Dombay: manda.