Hollandalı Haritacı Willem Janszoon Blaeu'nun, Mercator'un projeksiyonuna dayanarak yaptığı 1630 tarihli ve Nova Totius Terrarum Orbis Geographica Ac Hydrographica Tabula isimli bu harita ilk kez 1606'da yayınlandı. 1606'da yayınladığı duvar haritasının küçültülmüş boyutlarındaki bu harita temelde aynı coğrafî bilgilere dayanıyor. Hollanda haritacılığının altın çağına ait olan bu harita 1662 yılına kadar Blaeu'nun atlaslarındaki standart dünya haritası oldu.

Haritanın dörtgen şekli ve düzenli enlem ve boylam çizgisi ızgarası, ilk kez Gerard Mercator'un 1569'da ortaya koyduğu projeksiyona dayanıyor. Mercator'un projeksiyonunun bir karakteristiği olarak kutup bölgelerindeki kara kara kütlelerinin ölçüleri ve şekilleri büyük ölçüde abartılmış.

İncelikli süslemeleriyle ünlü olan bu harita gemiler, deniz canavarları, pusula gülleri ve gösterişli kenar panelleriyle bezenmiş.Yukarı sırada Güneş, Ay ve bilinen beş gezegenin —Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn— alegorik resimleri yer alıyor. Sağ panelde Ateş, Hava, Su ve Toprak resmedilirken, sol panel dört mevsimi temsil eden resimlere ayrılmış. Alt panellerde ise antik dünyanın yedi harikası yer alıyor.

Harita klasik erken dönem 17. yüzyıl haritacılık hatalarından bazılarını içeriyor. Haritadaki, Amerika'nın uzatılmış kuzeybatı kıyısı, Güney Amerika'dan dar bir boğaz ile ayrılan, ve tam olarak keşfedilmemiş Yeni Gine'nin bir parçası olduğu düşünülen, Güney Yarımküre'deki devasa Terra Australis kıtası döneme özgü hataları oluşturuyor.