5. Ordovisyen Dönem
 

aklaşık 488 milyon yıl önce Kambriyen Dönem’in sonunda Dünya’da yaşayan bitkilerin ve hayvanların çoğu, nedenini çok bilmediğimiz bir felaket sonucunda öldü. Bu felâket Ordovisyen Dönem’in başlangıcına işaret eder.

Ordovisyen Dönem’de deniz seviyeleri çok yüksekti ve karaların çoğu oldukça düzdü ve deniz seviyesine yakındı. Bundan dolayı, kayaçlar aşındığında kum veya çamurun çoğu okyanusların dibine çöktü. Suyun basıncı bu çökeltiyi tortul kireçtaşına dönüştürdü. Ordovisyen dönem sırasında oluşan kayaçların çoğu kireçtaşıydı.

Pannotia süperkıtası parçalara ayrıldı ve kıtalar birbirinden uzaklaştı. Ama plaka tektoniği bazı kıtalarıyeniden bir araya getirerek Gondwana adı verilen yeni bir süperkıta oluşturdu. Kuzey ve Güney Kutbunda buz vardı.

Bu kireç taşının okyanuslara çökmesiyle, su kalsiyum bakımından çok zenginleşti ve yengeç veya deniz tarağı veya köpekbalığı gibi hayvanlar kalsiyumu kendileri için kemik ve kabuk yapmakta kullandılar. İlk mercanlar ortaya çıktı. Karada kara yosunlarının yanısıra koyunotu ve mantarlar kendini gösterdi. Ve kırkayak, örümcek ve akrep gibi hayvanlar kıyılarda dolaşmayı sürdürdü.

Ordovisyen Dönem’in sonunda, yani yaklaşık 443 milyon yıl önce, bir diğer felaket deniz yaratıklarının çoğunun bir kez daha yok olmasına sebep oldu. Bu küresel felakete Gondvana süperkıtasının Güney Kutbu üzerinde konumlanması sebep oldu. Bu şekilde, küresel bir soğuma ve yaygın bir buzullaşma meydana geldi. Büyük miktarlarda su kara üzerinde buz olarak birikince deniz seviyesi dünya düştü ve kıtaların üzerini örten sığ denizler kurudu. Bu da suda yaşayan canlıların ölmesine neden oldu.

Bu felaket Silüriyen Dönem’e geçişe işaret eder.