1. Giriş
 

Evrendeki fizikçilerin saptadığı temel parçacıklar —yani, elektronlar, nötrinolar, kuarklar ve saire— bütün maddenin "harfleri"dir. Görünüşe göre, tıpkı dilsel muadilleri gibi daha öte bir alt-yapıları yoktur. Sicim teorisi [string theory] bunun böyle olmadığını söyler. Sicim teorisine göre, eğer bu parçacıkları günümüzdeki teknolojik olanakların aşan bir şekilde çok daha büyük bir kesinlikle inceleyebilecek olsaydık, bunların herbirinin noktasal olmayıp ince, tek-boyutlu bir ilmekten [loop] oluştuğunu görürdük. Herbir parçacık tıpkı sonsuzcasına ince bir kauçuk şerit gibi, fizikçilerin sicim dediği titreşen, salınan, dans eden bir iplikçik içerir.

Her ne kadar apaçık olmasa da nokta-parçacık şeklindeki madde oluştucuların yerini sicimlerin alması kuantum mekaniği ile genel görecelik arasındaki uyuşmazlığı çözer. Dolayısıyla sicim teorisi günümüz teorik fiziğinin ana Gordiyon düğümünü çözmektedir. Bu çok büyük bir başarıdır, ama sicim teorisinin bu kadar heyecan yaratmasının başka sebepleri de vardır.