ndördüncü yüzyıldan başlayarak “yedi ölümcül günah” zamanın Avrupalı sanatçıları için popüler bir konu olmaya başladı. Rönesans döneminin ünlü Flaman ressamı Yaşlı Pieter Bruegel de (1525-1569) bu popüler konuyu kullanarak “Yedi ölümcül Günah”ı ve bunların karşılığı olan cezaları kışkırtıcı bir görsellikle resmetti. Bruegel’in 1556-7 yıllarında yaptığı bu çizimler Pieter van der Heyden tarafından gravür haline getirilip 1558 yılında basıldılar.

Tuhaf figürlerle dolu bu kompozisyonlar açıkça Hieronymus Bosch’un yapıtlarını andırıyor. İddialardan biri, Bruegel’in Bosch’u taklit etmesinin asıl nedeninin ticarî olduğu yönünde: O dönemde Bosch, Bruegel’den daha popülerdi ve onun tarzındaki gravürler daha kolay satılabilirdi.

Resimlerin herbiri benzer bir kompozisyon şemasına sahip. Bu gravürlerdeki çoğu şeyin neyi sembolize ettiği açık olmaktan çok uzak olsa da, ikonografinin bazısı yeterince doğrudan. Herbir resmin betimlediği günah önplanda kişileştirilmiş ve bu kişiye sembolik bir hayvan eşlik ediyor.

 

 

Şehvet
   
Açgözlülük
   
Para Hırsı
   
Uyuşukluk
   
Öfke
   
Haset
   
Gurur