İspanyol illüstratör Eduardo García Benito'nun (1891 - 1981) sanatsal yeteneği erken yaşta keşfedildi 1910 yılında ressam Mignon'nun himayesinde çalıştı. İki yıl sonra Paris'te L'Ecole de Beaux-Arts'da okumak için burs kazandı.

Benito'nun ilk illüstrasyonları Fransız dergileri Fantasia ve Femina'da yayınlandı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Paris'te çıkan prestijli moda dergisi Gazette du Bon Ton için illüstrasyonlar yapmaya başladı. Daha sonraları, Charles Martin, Georges Barbier, Bernard Boutet de Monvel, Pierre Brissaud, Georges Lepape ve André Marty ile birlikte Vogue dergisinin seçkin illüstratörlerinden biri oldu. 1920 yılında Vogue ve Vanity Fair dergilerinin baş illüstratörü olarak atandı. Benito bu her iki dergi için 20 yıl boyunca çalıştı.

O günlerin sanat akımları olan Kübizm ve Konstrüktivizm Benito'nun ikonik ve hayli stilize geometrik formlarının esin kaynağı oldu. 1926 yılında Benito kendi kişisel alamet-i farikası olan tarzını geliştirdi. Çizdiği bedenlerde Afrika heykellerine benzer bir biçimde büyük bir kafa ve uzun bir boyun bulunuyordu. Arkada ise bir veya iki renkten oluşan yalın bir arkaplan bulunuyordu. Benito muhtemelen Brancusi'den veya Paris'ten kişisel tanışıklığı olan İtalyan sanatçı Amedeo Modigliani'den etkilendi. Yaptığı dergi kapakları Art Deco tarzının belirgin örnekleri haline geldi. Benito'nun hayli stilize kadınları bu akımın ötesine geçerek Modernizmin yuvarlatılmış hatlı zerafetine örnek teşkil etti. İşte bu ölçülü şıklık Art Deco duyarlılığının simgesi oldu ve Benito'ya yenilikçi bir tasarımcı olarak ün kazandırdı.

ikinci Dünya Savaşı'ndan sonra dergilerde fotoğrafçılar grafik sanatçılarının yerini almaya başladıktan sonra Benito profesyonel yaşamını başarılı bir portre sanatçısı ve duvar ressamı olarak sürdürdü ve doğum yeri olan İspanya'ya, Valladolid'e döndü. Burada 90 yaşında hayata gözlerini yumdu.