Parthenon, Atina akropolisinde, Atinalıların kentin koruyucusu olduklarına inandıkları Yunan tanrıçası Athena adına inşa edilmiş bir tapınak. M.Ö. 447'de başlayan tapınağın inşası dokuz yıl sürerek M.Ö. 438'de tamamlandı. Tapınağın bulunduğu yerde M.Ö. 480'de Pers istilası sırasında yıkılan başka bir Athena tapınağı bulunuyordu.

Klasik Yunan'dan günümüze ulaşan bu en önemli yapı Dor düzeninde yapılmış en mükemmel tapınak olarak kabul ediliyor. Ve tapınak için yapılan heykellerin Yunan sanatının zirvelerinden bazılarını oluşturduğu söyleniyor.

Tapınağın dış kısmını çevreleyen iki sıra sütunların içerisinde yer alan kapalı bölümün arka tarafında Phidias'ın altın ve fildişinden yaptığı Athena heykeli ve başka bir kapalı bölümde ise hazine odası bulunuyordu. Tavan boyanarak ve yaldızlanarak süslenmiş ahşapla örtülüydü. Ve tıpkı diğer Yunan tapınaklarında olduğu gibi içeriye gün ışığı sadece girişteki büyük kapılar açıldığında giriyordu.

Parthenon M.S. 6. yüzyılda Bizans döneminde Bakire Meryem'e adanan bir Hıristiyan kilisesine çevrildi. Latin işgali sonrasında ise katolik kilisesine dönüştürüldü ve 250 yıl boyunca bu şekilde kullanıldı. Şehrin Osmanlı idaresine geçmesinin ardından Parthenon 1460'ların başlarında camiye dönüştürüldü. 1687 yılında Venedik kuşatması sırasında Osmanlılar akpopolis'i istihkam ettiler ve Partheon'u barut deposu olarak kullandılar. Bir Venedik topunun isabet ettiği borut deposu patladı ve bina ciddi bir hasar görerek kısmen yıkıldı.

Tapınak 31 metre genişliğinde ve 70 metre uzunluğunda. Dış sütunlar ise 10.4 metre yüksekliğinde.