İsmi "Yaşlı Dağ" anlamına gelen Macchu Picchu [Okunuşu: Maçu Pikçu] İnka İmparatoru Pachacuti tarafından inşa edildi. İnşasına yaklaşık 1440 yılında başlanan bu şehir Peru'nun 1532 yılında İspanyollar tarafından fethine kadar yerleşim yeri olarak kullanıldı. Burası sıradan bir yerleşim yeri olmayıp İnka soylularının bir dinlenme yeriydi.

Burada büyük bir saray ve bir avlunun çevresinde İnka tanrılarına adanmış tapınaklar ve ayrıca insanların yaşadıkları diğer binalar bulunuyor. Tahminlere göre Machu Picchu'da en fazla 750 kişi yaşıyordu ve muhtemelen yağmur mevsiminde ve soyluların ziyaret etmediği zamanlarda bunun çok azı burada bulunuyordu.

Machu Picchu, Cusco'nun 70 kilometre kuzeybatısında, Machu Picchu dağının doruğunda ve denizden 2,350 metre yükseklikte bulunuyor.

Buradaki yapılarda klasik İnka mimari tarzına uygun olarak düzgün biçimli cilalanmış kuru-taş duvarlar bulunuyor. İnkalar kesme taş tekniğinde çok ustaydılar ve taş bloklar arada harç olmaksızın birbirine sıkıca oturacak şekilde yontuluyordu. Birçok birleşim yeri o kadar kusursuz ki, taşların arasına bıçak bile giremiyor.

Genellikle İnkaların kayıp şehri olarak anılan ve belki de İnka dünyasının en bilinen ikonu olan Macchu Picchu tapınaklar, parklar ve evlerden oluşan 140 yapı içeriyor.

Çok korunaklı bir yerde inşa edilmiş olmasından dolayı işgalci İspanyolların buradan haberi olmadı ve bu yüzden şehir İspanyollar tarafından yağmalanmaktan kurtuldu. Yerli halk tarafından bilinmekle birlikte dış dünya tarafından bilinmeyen Macchu Picchu, 1911 yılında "yeniden keşfedildi."