Lili Marlene
Marlene Dietrich

"Lili Marlene" İkinci Dünya Savaşı sırasında her iki taraf arasında da popüler hale gelen bir Alman aşk şarkısı. Şiirin özgün başlığı "Das Mädchen unter der Laterne" [Sokak Lambasının Altındaki Kız] olmakla birlikte, şarkı "Lili Marleen" olarak ünlendi.

Sözler 1915'te Birinci Dünya Savaşı sırasında askere alınan Hamburglu bir öğretmen olan Hans Leip tarafından yazıldı. Leip rivayete göre iki kız arkadaşının isimlerini bir araya getirdi. Şiir 1937 yılında sonuna iki yeni dörtlük eklenmiş olarak "Das Lied eines jungen Soldaten auf der Wacht" [Bekleyen Genç Askerin Şarkısı] adıyla yayınlandı. 1938 yılında Norbert Schultze tarafından bestelenen şarkı 1939 yılında Lale Andersen'in sesiyle plağa kaydedildi.

1941 yılında Belgrad'ın işgaliyle, Belgrad Radyosu Alman ordusunun radyo istasyonu haline geldi. Bu radyo Bütün Avrupa ve Akdeniz'den dinlenebiliyordu. Radyoda çalışan bir teğmenden Viyana'dan ayrılmadan önce radyoda yayınlanmak üzere bazı plaklar toplaması istendi. Satın aldığı elden düşme plaklar arasında pek az bilinen, iki yıllık "Lili Marleen" şarkısı da vardı. Lale Andersen'in sesinden kaydedilmiş bu şarkı o güne kadar sadece 700 adet kadar satılmıştı.

Belgrad Radyosu elinde çok az plak olduğu için bu şarkıyı oldukça sık çalmaya başladı. Ve "Lili Marlene" çok kısa bir zaman içerisinde, savaşın her iki tarafındaki askerler arasında çok sevilen, popüler bir şarkı haline geldi.

1940'ların sonunda ve 1950'lerin başında "Lili Marleen" Marlene Dietrich tarafından hem İngilizce hem de Almanca olarak kaydedildi.

 

 
 

Şarkı Sözleri

Vor der Kaserne, vor dem großen Tor
stand eine Laterne, und steht sie noch davor.
So wolln wir einst uns wiederseh'n
bei der Laterne woll'n wir steh'n
wie einst Lili Marlene, wie einst Lili Marlene.

Unsre beiden Schatten sah'n wie einer aus
daß wir lieb uns hatten, das sah man gleich daraus.
Und alle Leute solln es seh'n
wenn wir bei der Laterne steh'n,
wie einst Lili Marlene, wie einst Lili Marlene.

Deine Schritte kennt sie, deinen zieren Gang
alle Abend brennt sie, doch mich vergaß sie lang.
Und sollte mir ein Leid gescheh'n,
wer wird bei der Laterne steh'n
mit dir Lili Marlene, mit dir Lili Marlene?

Aus dem stillen Raume, aus der Erde Grund
hebt mich wie im Traume dein verliebter Mund,
Wenn sich die späten Nebel drehn
bei der Laterne werd ich stehn,
mit dir Lili Marlene, mit dir Lili Marlene?