Norveçli ressam Edvard Munch'un (1863-1944) 1893 tarihli Çığlık adlı resmini sanatla az çok ilgili hemen herkes biliyordur.

2003 yılında bazı gökbilimciler, Çığlık'taki kan kırmızı göğün, 1883 yılında patlayan Endonezya'daki Krakatoa yanardağının gökyüzünü kaplayan küllerinin sebep olduğu alev alev yanan günbatımlarının gerçekçi bir betimlenişi olduğunu söylediler. Volkanın patlaması o kadar büyük olmuştu ki, volkandan çıkan küller 1883 Kasımından 1884 Şubatına kadar, Birleşik Devletler'in doğusunda ve Avrupa ile Asya'nın büyük bir bölümünde gökyüzünü kaplamıştı.

Munch, günlüğünde bu resmi yapmasına neyin esin kaynağı olduğunu şöyle anlatıyor: "iki arkadaşımla birlikte yürüyordum. Güneş batıyordu. Birdenbire gökyüzü kan kırmızısına döndü. Kendimi tükenmiş hissederek durdum ve parmaklıklara yaslandım. Mavi-siyah fyordun ve şehrin üzerinde kan ve ateş yalımları vardı. Arkadaşlarım yürümeye devam ettiler. Ben ise orada kaygı içinde titreyerek durakaldım ve doğanın içerisinden doğru sonsuz bir çığlığın geçiyor olduğunu duyumsadım."

Böyle olunca, resmin, çığlık atan birinin resmi olmadığı, doğanın çığlığını duymamak için kulaklarını tıkamaya çalışan bir kişiyi (belki de ressamın kendisini) gösterdiği anlaşılıyor.