Fransız bir ressam olan Fernand Leger (1881-1955), 1909 yılında üç büyük Kübist ressamdan biri olarak anılıyordu ve 1911'de Puteaux grubunun üyesi oldu. Figüratif olmayan soyutlamalar ile denemeler yapan ilk Kübistlerden biriydi.

Birinci Dünya Savaşı sırasında, "gündelik şiirsel imgeler" olarak betimlediği sıradan nesnelerin güzelliğini keşfettiğini söyleyerek soyut resimler yapmaktan vazgeçti. Net ve kesin bir tarzda resimler yapmaya başladı. Nesneler çarpıcı renkler içerisinde en basit şekilde tanımlanıyordu ve resimlerinin konusunu şehir manzaraları ve makine parçaları oluşturuyordu.

İkinci Dünya Savaşı'nın hemen ardından Paris'te bir akademi açan Leger'in halkı övdüğü büyük boy resimleri kalın kontürlü ve belirgin renklerle resmedilmiş akrobatları, bisikletçileri ve inşaat işçilerini gösteriyordu. Bu resimler onun işçi sınıfına yönelik siyasî ilgisini ve erişilebilir bir sanat yaratma çabasını yansıtıyordu.

Yukarıda gördüğünüz İnşaat İşçileri adlı tablosunda Leger, çağdaş dünyanın ayrılmaz bir parçası olan çelik konstrüksiyonu yüceltiyor. Bu resimde, sıradan işçilerin masmavi bir göğün altında çelikten bir elektrik direğini inşa edişleri görülüyor. Leger, bu sıradan konuyu lâyık olduğu bir görkemle ele alıyor: işçilerin bu yaptığı iş insanlar için yararlı, büyük bir teknik başarıdır. Ayrıca burada işçilerin elele çalıştıkları görülür. Birleşen bu insanlar saygınlıklarını yitirmeden daha büyük bir dünyaya hizmet etmek için çalışmaktadırlar. Burada "halk için sanat" örneklerini sakatlayan, üslüpla ilgili ikiyüzlülükten eser yoktur.


Künye: Fernand Leger (1881-1955), İnşaat İşçileri, 1950, tuval üzerine yağlıboya, 300 x 200 cm, Fernand Leger Müzesi, Biot, Fransa.