Alman ressam Albrecht Dürer (1471–1528) İtalyan teorisinin etkisi altında kusursuz insan formunun bir oran ve hesaplamalar sistemine karşılık geldiğini gitgide daha fazla düşünmeye başladı. Yaşamının sonuna doğru teorilerini sistemleştirdiği çeşitli kitaplar yazdı.

Dürer'in ideal form merakı Âdem ve Havva'da kendini gösterir. İlk erkek ve ilk kadın idealize edilmiş ve neredeyse simetrik pozlarda gösterilmiştir: her ikisinde de ağırlık bir bacağa binmiştir ve öbür bacak bükülmüştür ve her ikisinde de bir kol dirsekten biraz yukarıya ve vücuttan dışarıya doğru bir açı yapmaktadır.

Âdem figürü 15. yüzyılda İtalya'da yapılan kazılarda gün yüzüne çıkarılan Hellenistik Belvedere Apollosunu andırır. 1504'te bu gravürü yaptığında artık tam bir gravür ustası haline gelmiş olan Dürer sözkonusu heykelin bir çizimini görmüş olmalıdır. Âdem'in tuttuğu ağaç Yaşam Ağacı'nı simgeleyen bir üvez ağacıdır. Öte yandan Havva'nın bir dalını koparmış olduğu incir ağacı yasak Bilgi Ağacı'nı simgelemektedir.

Gravürde görülen dört hayvan ortaçağ düşüncesindeki dört mizacı temsil etmektedir: kedi öfkeli, tavşan iyimser, öküz soğukkanlı ve geyik melankoliktir. Cennetten Düşüş'ten önce bu dört mizaç insanın masumiyeti tarafndan denetim altındadır. Âdem ve Havva bilgi elmasından yemeleriyle bu dört mizaç etkin hâle gelmiş, bütün masumiyet yok olmuştur.


Künye: Albrecht Dürer (1471–1528), Adem ve Havva, 1504, gravür, 25 x 20 cm.