İspanyol ressam Diego Velázquez'in 1651 yılında yapmış olduğu bu resimde Venüs (Afrodit) Küpid'in (Eros) tuttuğu aynadan kendi güzelliğini seyrediyor. Belli belirsiz bir biçimde onun yüzünü görebildiğimize göre, bizimkinin de onun tarafından görülebileceğini biliyoruz. Ve belki de o, kendi güzelliğinin bizim üzerimizde bıraktığı etki üzerine düşünüyordur. Çıplak ve arkası dönük olarak uzanmış ince belli ve dolgun kalçalı bu kadının bir tanrıça olduğunu ancak, Küpid'in oradaki varlığıyla bilebiliyoruz.

Burada Venüs duyumsal olarak erotik bir pozda resmedilmekle birlikte, yine de saf ve iffetli olduğu izlenimi uyandırıyor. Yayını ve oklarını göremediğimiz Küpid (Eros) bir yandan aynayı tutarken, bir yandan da tanrıçanın güzelliğine dalıp gitmiş görünüyor. Aynadaki imge, optik yasalarını umursamaz bir biçimde Venüs'ün başka bir yanını değil, ama yüzünün belli belirsiz bir yansımasını gösteriyor. Bu da resmin altta yatan anlamına işaret ediyor olabilir: resim belli bir çıplak kadını, hatta Venüs'ü göstermeyi değil, kendi güzelliğine dalmış bir güzelliği resmetmeyi amaçlıyor.

Küpid ve aynada görülen yüzün üstü büyük olasılıkla onsekizinci yüzyılda kuvvetlice yeniden boyandı.

 

Künye: Aynaya Bakan Venüs, 1651, Diego Velazquez (1599–1660), tuval üzerine yağlıboya, 122,5 x 177 cm, National Gallery, Londra, Birleşik Krallık.