Rönesans döneminin son derece yetenekli ve çok yönlü Alman sanatçısı Albrecht Dürer (1471–1528) Nuremberg'de doğdu. Burası onbeşinci ve onaltıncı yüzyıllarda Avrupa'nın en önemli sanat ve ticaret merkezlerinden biriydi. Göz kamaştırıcı bir ressam, teknik ressam ve yazar olan Dürer'in ilk ve belki de en büyük sanatsal etkisi baskı resim ortamında oldu. Dürer sarraf olan babasının ve önemli kitaplar ve yayınlar için tahta baskı illüstrasyonlar üreten yerel ressam Michael Wolgemut'un yanında çırak olarak çalıştı. Hemşehrisi Martin Schongauer'in hayranı olan Dürer baskı resim alanında devrim yaparak onu bağımsız bir sanat formu haline getirdi ve baskı imgelerine yeni bir kavramsal temel kazandırdı.

Dürer otuz yaşına geldiğinde dinsel konulardaki en ünlü üç tahtabaskı serisinden kimini tamamlamış kimine de başlamıştı. Bunlar Kıyamet (1498), İsa'nın Acıları (1497–1500) ve Meryem'in Hayatı'ydı (başlangıcı 1500). Daha sonra Adem ve Havva (1504) gibi tek baskı resimler ve popüler olmaktan ziyade meraklılar ve koleksiyoncular için Şövalye, Ölüm ve Şeytan (1513), Aziz Jerome Çalışma Odasında (1514) ve Melankoli (1514) gibi resimlerin yer aldığı küçük, müstakil baskı resim grupları üretti. Bunların teknik ustalığı, entellektüel kapsamı ve psikolojik derinliği önceki baskı resimlerin çok ötesindeydi.

Dürer diğer Kuzey Avrupalı sanatçılardan çok daha fazla İtalya&nın sanatsal pratikleriyle ve teorik ilgileriyle meşgul oldu. İtalya'yı ilki 1494-1495 yılları arasında ve ikincisi 1505-1507 yılları arasında olmak üzere iki kez ziyaret etti. Burada, İtalyan Rönesansının büyük yapıtlarından bazılarını, klasik dönem mirasını ve kimi teorik çalışmaları doğrudan inceleme fırsatını buldu. Venedik renk ve tasarımının Dürer üzerindeki etkisi Venedik'te yaşayan bir grup tüccar tarafından kendisine ısmarlanan Gül Çelenklerinin Şöleni'nde (1506) görülebilir. Dürer, nü ve antik çalışmalarında görüldüğü gibi insan formuna yeni bir ilgi duymaya başladı. Öte yandan İtalyan teorik araştırmaları da Dürer'i önemli ölçüde etkiledi. 1528 yılında yazdığı Vier Bücher von menschlichen Proportion (İnsan Oranlarının Dört Kitabı) adlı çalışması, henüz hayattayken basılan ilk kitabı oldu. Dürer 1525 yılında ise Kuzey Avrupalı bir sanatçı tarafından perspektifin ilk kez incelendiği ve öğrenciler için geometri teorisine giriş mahiyetindeki Underweysung der Messung adlı çalışmasını yayınladı.

Dürer'in yeteneği, sanat tutkusu ve keskin zekâsı ona Almanya'daki önde gelen bazı kişilerin dostluğunu kazandırdı. Kutsal Roma İmparatoru I. Maximillian'ın ve onun ardılı V. Şarl'ın resmî saray sanatçısı oldu. Dürer, Hümanizm'in canlı bir merkezi olan ve Reformasyon'un ilkelerini resmî olarak ilk kabul eden şehirlerden biri olan Nuremberg'de Erasmus, Philipp Melanchthon, ve Willibald Pirkheimer gibi Avrupa'nın önde gelen din bilginleri ve alimleriyle tanışma fırsatı buldu.

Çok sayıda eseri arasında sunak tabloları ve dinî eserler, çok sayıda portre ve bakır oymabaskılar ve tahtabaskılar bulunuyor. Suluboya çalışmaları ise onu Avrupa'nın ilk manzara ressamlarından biri kılıyor.