Hastanede kalan yaralı bir askerin yazdığı bir şiir elime geçti. Kendisine ve bir diğer hastayla yakından ilgilenen bir hekime yönelik sevgi ve hayranlıktan esinlenmişti. Asker bu şiiri yazmak için beni her yönümle anlamaya çalışmıştı ve şiiri kırık kalbim için içten bir ilgi ve üzüntüyle doluydu. Sevgilisi tarafından ihanete uğramış bir kızın kederi hakkında yazmıştı. Şiiri okuyunca çok canım sıkıldı ve duygularımı gizleyemedim. Şiirin altına birkaç satır yazdım: “İlgine teşekkürler, ama görünüşe bakılırsa beni anlamamışsın. Söz veriyorum; birgün sana Sosyalizme inanan bu kızı anlatacağım.” Ve şiirini geri verdim.