Günler gitgide uzuyor. Gün boyu süren meşguliyetlerim beni kızdıran şeyleri unutturuyor, ama bunlar hala kafamın içerisinde bir kıymık gibi beni incitiyor. Bana niçin bunun böyle olduğunu anlatacak kimse yok mu? Elimizde silah olduğu halde niçin bu silahları kullanmıyor ve birçok zihinlerde çıbanların büyümesine izin veriyoruz? Haklı olduğumuz halde, çoğunluk olduğumuz halde niçin azınlıkla mücadele edemiyor ve bunların halk için başbelası ve engel olmalarının önüne geçemiyoruz? Elbette dünyanın her yerinde iyi ve kötü insanlar vardır, elbette muhalefet toplumun doğal kuralıdır. Ama doğal kurallar bizi tatmin edemez. Görevimiz Hak için mücadele etmektir ve mücadele güç kullanmayı gerektirir. Düşünmeniz ve bazen kişisel menfaatleri bir kenara bırakmanız ve bazen de zafer için yaşamlarınızı feda etmeniz gerekir. İşte böyle Thuy! Parti saflarına katıldığımda artık hayatım bu hedefe kilitlenmiş olacak. Thuy, mesleğin zarar gördüğünde üzüleceksin ve öte yandan mesleğin etkin ve güçlü olduğunda mutlu olacaksın, öyle değil mi?