Sonbahar henüz gelmedi ama sarı yapraklar gökyüzünü kaplıyor. Şu an olduğu kadar kendimi hiç bu kadar üzgün ve yalnız hissetmemiştim. “Yaşam fırtınalardan geçmek zorundadır ama asla fırtınanın karşısında başını eğme.” Lütfen kalk Thuy, rüzgarlar ve fırtınalar sert esse bile, gözyaşları dökülse ve keder nehrini doldursa bile yine de yüreğini güçlü tut. Thuy, güç ve adalete olan inançla, hayata ilişkin düşüncenle bu zor hayatı sürdürebilirsin. Ter ve gözyaşıyla değişmeksizin, acılar olmaksızın ve kimi zaman kanımız dökülmeksizin zafere ulaşamayız. Kalbim kırıkken gözyaşlarım akmıyor, ama niye şimdi bu kadar zayıfım?