Kha yakalanmış! Kha'nın uzun zaman önce elimi tutuşunu üzüntüyle hatırlıyorum. Bir kardeşin, bir yoldaşın, bir meslekdaşın sıcak içtenlikli eli... Üzerinden çok geçmedi, birlikte ameliyat odasında çalışıyorduk: elyazısı hâlâ hastaların evrakları üzerinde, ama bugün... şimdi nerede? Zincirlere mi vurulmuş durumda, yoksa bir hapishane odasında sorgulanıyor mu?

O gün, 20 Temmuz’da, eşkiyaların eline düşeceği hiç aklına bile gelmeksizin ayrıldı. Herkese matrak ve neşeli bir hoşçakal diyerek gitti. Elimi tuttu ve alçak bir sesle şöyle dedi: “Gidiyorum, tamam mı, Thuy?” Biraz ilerledikten sonra döndü ve şunları söyledi: “En çok on, onbeş gün içinde dönerim.”

Sevgili Kha, şimdi seni seviyorum ve seni her zaman olduğundan çok umursuyorum. Bu basit ama içten duygu, kırmızı yakayı taktığımdan ve sana “Kha Amca” diye seslendiğimden beri içimde. Seni özlüyorum, o sıcak günleri özlüyorum. Sence birbirimizi tekrar görebilecek miyiz? Çantan hâlâ burada. Onu ne zaman görsem yüreğim burkuluyor.