Quy Nhon’da, güzel yeğenim Phuong’dan bir mektup aldım. Onu gayretinden ve yaşamından dolayı seviyorum. Baharın ilk günlerinde savaşa katıldı ve birliği Amerikalılar tarafından saldırıya uğradı. Onu vurdular, yakaladılar ve hapsettiler. Geçenlerde hapisten kaçtı, ama hâlâ çok zayıf ve görevinin başına dönebilecek durumda değil. Yumuşak bir elyazısıyla kaleme aldığı uzun mektubunu okuyorum. Phuong, Khiem’in sınıf arkadaşıydı. Onu sever ve saygı duyardı. Eğer Khiem hâlâ sağ olsaydı onların birbirlerine âşık olmalarını isterdim. Bugün Phuong hapisten kurtuldu ama Khiem artık yaşamıyor.

Sevgili Phuong, tıpkı yazdığın gibi ölenler şerefli bir şekilde öldüler. Ateş, alevler ve nefret ile yaşamak zorundayız. Kalplerimiz kor gibi yanıyor ve bu ateşi düşmanı yakmak için kullanmalıyız. Unutma Phuong, ülkemizin bu parçası 21 yıldır kan ve gözyaşlarına batmış bulunuyor.