Yarın gece öğrencilere hoşçakal deme zamanı; kalbim heyecanla çarpıyor. Karşınızda son kez oturup sevgi dolu ve içten sözlerinizi dinledim, ama yarın ayrılacaksınız. Savaşa ve onca zorluğa döneceksiniz. Sizleri anlıyorum; güçle, enerjiyle ve inançla dolusunuz. Ama zafer günü hayatta olacağınızı kim garanti edebilir? Çok cesursunuz, hepinizle gurur duyuyorum. Ama yine de sizler için endişeliyim. Bu endişe, doğru olmasa bile doğal. Bir yakınınızın kendini bir ölüm-kalım mücadelesine atmasını izlemek hiç de kolay değil.

Hoşçakalın. Işıltılı gözlerinize baktığımda bana duyduğunuz yakınlığı ve inancı ve ayrıldığımızda beni özleyeceğinizi anlatmak istediğinizi görebiliyorum. Bana duyduğunuz inanca lâyık olacağıma söz veriyorum.