Thuan’ın mektubunu heyecanla okudum: Beni çok seven bu arkadaşımı özlüyorum. Kalbim, içerisinde küçük bir ateş yanıyormuş gibi sımsıcak. Sevgili Thuan, gösterdiğin ilgi beni bütün bu zorluklar karşısında cesaretlendiriyor ve bana görevlerimi tamamlama gayreti veriyor. Senin hikâyen ve senin azmin bana sonsuza dek çalışma konusunda güç veriyor. Üzgünsün ve sana genç bir kardeşim olarak Nghia ve Thuong’a davrandığım şekilde neden davranmadığımı soruyorsun. Çünkü aramızdaki duyguların kutsal ve yüce olmasını istiyorum. Seni düşünüyorum, ama seni anlamıyorum, ama öte yandan sen de beni anlamıyorsun. Böylece, bir süre bekleyeceğiz.

Bu akşam ışığın yanında oturdum ve bu güçlü, akıllı genç adamı düşündüm. Lütfen birbirimize beslediğimiz güzel duyguları saygıyla koruyalım. Lütfen duygularımıza sadık kalalım ve birbirimiz için değerli olmayı sürdürelim.