Parti’ye kabul edildim. Bugün en bariz olan şey, “Komünist” adını hak edebilmek için mücadelenin gerekli oluşu. Mutluluğa gelince, neden diğer mutlu günlere göre kendimi daha az mutlu hissediyorum? Neden Thuy? Dediğin gibi: “Tıpkı annesinin sütü için ağlayan bebek gibi; sonunda süte eriştiğinde artık sütün o tadı kalmıyor.”

Kariyerlerini Parti için feda edenleri düşündüğümde, burada, Duc Pho’da hayatını kaybeden bütün o insanları özlüyorum.