Güney’de Başkent Ha Noi’nin Özgürlük Günü kutlamaları bir ateş gibi ışıltılı. Ruhum heyecan dolu: Ha Noi’nin özgürlüğü… Bien Köprüsünden geçen Fransız askerlerinin son geri çekilişi… Ha Noi 14 yıl önce Fransızlardan kurtarıldı ve bombalar altında, ateş altında olmasına rağmen hâlâ güçlü. Hang Bong Caddesi Okulundaki genç öğrencilerin neşeli gülüşlerini hâlâ hatırlıyorum. Ha Noi caddelerindeki arabaların sesini hâlâ kulaklarımda.

Sevgili Ha Noi, seni ne kadar özlüyorsam Saigon için, Hue için, ateş ve dumana boğulmuş bu acılı ülkenin binlerce köyü ve şehirleri için o kadar üzülüyorum. Bu kadar zalim bir savaş daha önce görülmemişti ve hepimiz bu zalimliğe karşı hiç görülmemiş bir cesaretle savaşıyoruz. Ülkemiz bağımsızlığına kavuştuğunda kimler sağ kalabilmiş olacak?

Eğer ölürsem Sosyalizm yolunda ölmüş olacağım. Khiem, Huong, Ly, Tuan, Hung, Tho gibi insanlar bu ülkede sadece acıyı görerek büyüdüler ve onlardan binlercesi ve binlercesi var. Ve gelecek o mutlu günü görmeden hâlâ birçokları toprağa düşüyor. Ne acı!