Yağmurlu günlerin ardından hava soğudu. Havaların soğumasıyla birlikte, dünyada aileyle birlikte olmaktan daha değerli bir şey olmadığını hissettim. Çarpışmalar daha korkutucu ve daha endişe verici hale geliyor. Güney’deki ve Kuzey’deki insanlar için düş ne zaman gerçek olacak? Üzüntü ve bitkinliğe rağmen, bu benim tek düşüm. Bu, otuz milyon Vietnamlının tek düşü. Bu yıllarda doğan düşler artık iyice olgunlaştı.

Uzun ve rüzgârlı gecelerde ince bir battaniye yeterince sıcak tutmuyor ve uykusuz bir şekilde bütün bu insanları düşünüyorum. Sevdiğim binlerce ve binlerce insanın hayali gözlerimin önünden geçiyor. Ne zaman siyah saçların bir yüzün üzerine düştüğünü ve kara gözlerin bana baktığını gördüğümde ne diyeceğimi bilemiyorum. Bu bir yakınma mı? Hayır! Ben duygusuz bir insan değilim; bırakın değerli bir aşkı, bir arkadaşlık bile yüreğime dokunur. Ama saçlar artık yüzünün güzelliğini örtüyor ve gözleri uzun zamandan beri suskun.