Herkes kendi yoluna giderken neden bu kadar üzülüyorum ki? Neden olduğunu tam olarak söyleyemeyeceğim. Çağrıldığım toplantılara gidemeyecek olduğumdan dolayı çok kızgınım. Orda olsaydım birçok değerli şeyi anlayacak ve görecektim ve bunlar beni çok geliştirecekti.

Başka bir şey var mı? Duygusallğı bir kenara bırakmak istiyorum ama en sonunda ayrılırlarken üzülüyorum, uzaklarda olduklarında onları çok özlüyorum, ve yüreğim onlar için endişeleyle dolu. Ve geçen yıl Pho Hiep’ten ayrıldığımdaki hazin gün… Kendime yine neden kalbimin sevgi dolu duygularla dolu olduğunu sorduğuma şaşırdım. Bu soruyu yine soruyorum ve bunun tek cevabı kalbimin hayat dolu olması, bu yüzden bir sevgi devrimi onu heyecanlandırmaya yetiyor.

Sevgili Thuy! Sevgiyle dolu kız; artık gözlerinden yaşlar akmıyor, bütün o üzüntü gözyaşları bile… Lütfen gülümse, sanki gülücük hep oradaymış gibi: o gülümseyişin ardında bir iççekiş olduğunu kimsenin keşfetmesine izin verme. Artık 25 yaşındasın, lütfen güçlü ol.