Zorlukların biri bitip biri başlıyor. Düşmanlar bölgemizi ele geçirmeye başladı ve şimdi bizler muharebe alanındayız. Bütün planlar değişmek zorunda. Bütün gücümüz düşmana karşı yoğunlaşmalı.

Bu planlar arasında iki yıldan sonra ilk kez yapılacak Kol toplantısı vardı. Bunu birçok sebepten dolayı uzun bir zamandır bekliyordum ve toplantının zamanı çok uzak değildi. Ama düşmanın varlığı yüzünden bu toplantıyla ilgili planlamalarımızı bir kenara bıraktık. Çok üzücü.

Onu tekrar ne zaman göreceğim? Umutlarımız ne zaman gerçek olacak? Bu umutlar ne kadar küçük de olsalar bizler için önemli. Bana yazdığı mektupta beni özlediğini söylüyor; benim için de öyle ama bunu unutmam gerekiyor, çünkü kaygılanmak ve özlemek beni sadece üzüyor. Umuyorum ki zorluklar ve tehlikeler karşısında yeterince güçlü olur. Umuyorum ki onu tekrar görebilirim, onu kucaklayabilir ve hiç eksilmeyen sevgimle gözlerinden öpebilirim.