Duong’un ikinci kez yakalandığı haberi beni çok üzdü. Sadece birkaç gün önce ondan uzunca bir mektup almıştım. Duong mektubunda beni çok sevdiğini ve onu erkek kardeşim gibi bağrıma basacağımı umduğunu yazıyordu.

Şimdi yeniden yakalandı. Hapisten henüz çıkmış ve henüz kendine gelememişti. Üzgünde ve ağlıyordu, çünkü babası Amerikalılar tarafından öldürülmüştü. Birkaç gün önce düşmanlar evine geldiler, bir erkek kardeşini ve kızkardeşlerini yakaladılar ve bir “tilki deliği”nde saklanan büyük kardeşini öldürüp evlerini yaktılar. Annesi evleri yanarken ölen oğlunun yanıbaşında gözyaşı döküyordu. Bundan daha üzücü bir şey olabilir mi?

Sevgili Duong! Ülkemizi soyan bu haydutlara karşı kalbim o kadar büyük bir nefretle dolu ki! Onlara bütün bu yaptıklarını ödetmeliyiz. Senin ve bu zalim savaşta ölen birçok yoldaşımızın öcünü almalıyız.