Uzun zamandır M.’yi düşünmemiştim. Bugün, Kuzey’den gelmiş olan bütün mektupları yeniden okudum,  Thai, Phuong, Hien Amca ve diğerlerinden gelen bütün mektupları… Mektuplar beni üzdü. Herkes M. İle yeniden bir araya geldiğimde mutlu olacağımı umuyor, ama hayat neden bu kadar karmaşık ve istikrarsız?

Hayatın mutluluğu henüz bana ulaşmadı, bu yüzden ne olacağını, kimi seveceğimi, onun nasıl bir kişi olacağını ve hâlâ kalbimde bir sıcaklık olup olmayacağını bilmiyorum.

Sevgili Thuy! Üzgün müsün? Lütfen tekrar bak: yanında birçok yoldaşın var, kendi gençliklerini Devrim’e adayan bir çok genç insan… Henüz mutluluğu bilmeksizin canlarını veriyorlar. Niçin kendi kişisel hayatım hakkında düşünüyorum? Kuzey’e değil buraya bak, bombalar, kurşunlar, keder, ateş ve dumanla dolu bu topraklara…