Yılın bu son gecesinde gökyüzü açık ve hiç bulut yok. Saat epeyce geç oldu ama binanın her yanında insanlar hâlâ konuşmayı sürdürüyor. Hiç kimse uyumak istemiyor, çünkü yarın yeni bir yıl başlıyor.

Büyük toplantıdaki insanların hepsi farklı yönlere gidecek; herkes önümüzdeki günlerde zor işler için sorumluluklar alacak. Mücadele gün be gün sertleşiyor. Bu son aşamada zafere ulaşmak için yine daha fazla kan akmak zorunda.

Yanıbaşına oturdum ama söylemek istediğim her şeyi söyleyemedim, çünkü yanımda konuşuyor olduğum başka birçok kişi daha vardı. Söylemek istediğimiz şeyleri söyleyememekten dolayı üzgündük ama gözlerine baktığımda hafif iç geçirmesini duyduğumda birbirimizi anladık. Sevgili genç arkadaşım, bir aradayken bize inanç güç ve mutluluk sevgi doğal olarak ayrıldığımızda birbirimizi özlememize sebep olacak. Ama lütfen üzülme, gülümse. Seni ne zaman görebileceğim? Seni tekrar görebilecek miyim? Eğer birbirimizi bir daha göremeyecek olursak…… Ama bu üzücü şeyler hakkında düşünmek istemiyorum. Hoşça kal sevgili genç arkadaşım. Seni kucaklıyor ve soluk alıp verişini dinliyorum. Daha çok şey söylemek istediğim halde susuyorum çünkü beni anladığına sana duyduğum derin sevgiyi anladığına inanıyorum.